Ik ben een fan van dinges. Als het warm weer wordt komen de dinges weer te voorschijn. Grote dinges, kleine dinges. Dinges die huppelen, dinges die steken. Gewoon op pad naar de platenzaak in de stad, ik zien wel 1000 dinges. Dinges waarvan veel te zien is, dinges waarvan weinig te zien is. Want dat is toch wel straf, ik kijk altijd eerst naar de dinges en dan pas naar de rest. Zelfs die stomme foto’s aan het raam bij de kapper, die trouwens speciaal zo gephotoshopped zijn dat ge eerst naar de OGEN moet kijken. Neen neen, dat lukt niet. Eerst dinges.
Maar ik ben er zeker van dat die dinges ook graag hebben dat ge der naar kijkt. Toch? Als ik een vette dinges zou hebben, ik liet hem ook niet in de garage staan. Ik zou ook willen dat ze naar mijn dinges keken. Toch?
